Michael Haneke'nin yönettiği 2001 yapımı 'The Piano Teacher' (La Pianiste), izleyiciyi Viyana'daki bir müzik konservatuvarında geçen, rahatsız edici derecede samimi bir psikolojik yolculuğa çıkarır. Film, yetenekli ama duygusal olarak ketum bir piyano öğretmeni olan Erika Kohut'un (Isabelle Huppert) hayatına odaklanır. Dışarıda disiplinli ve otoriter bir figür olan Erika, özel hayatında derin cinsel sapkınlıklar ve mazoşist eğilimlerle boğuşur. Bu içsel karmaşası, genç ve kararlı bir öğrencisi olan Walter Klemmer'ın (Benoît Magimel) ona karşı beslediği tutkulu ilgiyle kesiştiğinde, ilişkileri giderek tehlikeli, manipülatif ve yıkıcı bir hal alır.

Isabelle Huppert, Erika Kohut karakterine hayat verirken adeta bir aktrislik dersi sunuyor. Soğuk ve mesafeli dış görünüşünün altında kaynayan fırtınaları, en küçük bir mimik hareketiyle bile muhteşem bir şekilde aktarıyor. Bu performansıyla Cannes Film Festivali'nde En İyi Kadın Oyuncu ödülünü hak etti. Benoît Magimel de naif görünümlü ama aynı zamanda saplantılı Walter rolüyle Huppert'e mükemmel bir karşı ağırlık oluşturuyor ve o da En İyi Erkek Oyuncu ödülünü aldı. Michael Haneke'nin karakteristik soğuk, mesafeli ve klinik yönetmenlik tarzı, filmin rahatsız edici atmosferini pekiştiriyor. Kamera, karakterlerin iç dünyalarını yargılamadan, neredeyse belgeselvari bir nesnellikle gözlemliyor.

'The Piano Teacher', sadece bir öğretmen-öğrenci ilişkisini değil, sanat, tutku, kontrol, özgürlük, toplumsal baskılar ve insan psikolojisinin karanlık dehlizlerini sorgulayan çok katmanlı bir başyapıttır. Müziğin güzelliği ile karakterlerin içsel çirkinlikleri arasındaki tezat, filmin temel gücünü oluşturur. Eğer geleneksel anlatıların dışına çıkan, izleyiciyi rahatsız edip düşündüren, olağanüstü oyunculuk performanslarıyla bezeli derin bir psikolojik drama arıyorsanız, bu filmi mutlaka izlemelisiniz. Haneke'nin en çarpıcı ve unutulmaz eserlerinden biri olan 'The Piano Teacher', uzun süre hafızanızdan silinmeyecek.