Lars von Trier'in 2011 yapımı Melancholia, sadece bir bilim kurgu veya dram filmi değil, aynı zamanda derin bir psikolojik portre ve varoluşsal bir meditasyondur. Film, adını Dünya'ya yaklaşan ve kaçınılmaz bir çarpışma tehdidi oluşturan gizemli bir gezegenden alır. Ancak asıl odak, bu kozmik felaket karşısında farklı tepkiler veren iki kız kardeşin, Justine (Kirsten Dunst) ve Claire'in (Charlotte Gainsbourg) karmaşık ilişkisidir. Justine'in lüks düğünüyle başlayan hikaye, yavaş yavaş onun derin melankolisini ve çevresindeki yapaylığa olan yabancılaşmasını ortaya serer. Claire ise daha kontrollü ve korumacı bir karakter olarak, hem kıyamet korkusuyla hem de kız kardeşinin ruhsal çöküşüyle başa çıkmaya çalışır.

Kirsten Dunst, Cannes'da En İyi Kadın Oyuncu ödülünü kazandığı performansıyla Justine karakterine inanılmaz bir derinlik katıyor. İçsel kaosu ve dünyanın sonuna karşı sakin, neredeyse kabullenmiş duruşu ile unutulmaz bir karakter yaratıyor. Charlotte Gainsbourg ise Claire'in artan çaresizliğini ve korkusunu son derece gerçekçi ve dokunaklı bir şekilde yansıtıyor. İkili arasındaki gerilim ve sevgi dolu ama zor ilişki, filmin kalbini oluşturuyor.

Lars von Trier'in benzersiz ve cesur yönetmenliği, filmi geleneksel anlatı yapılarının ötesine taşıyor. Görsel olarak nefes kesici sahneler (açılış sekansı bir başyapıt niteliğinde), Wagner'in müziğiyle birleşerek izleyiciyi hipnotize eden, son derece şiirsel ve ağır bir atmosfer yaratıyor. Film, depresyon, kaygı, insan doğası ve kaçınılmaz son karşısındaki tutumlar üzerine derinlemesine düşündürüyor. Melancholia izlenmeli çünkü sadece bir 'kıyamet filmi' değil; güzelliğin, yıkımın, aile bağlarının ve nihai yalnızlığın, seyirciyi sarsan ve uzun süre etkisinden kurtulamayacağı bir şekilde işlendiği, sanatsal açıdan iddialı ve unutulmaz bir sinema deneyimi sunuyor.