Bernardo Bertolucci'nin yönettiği 1972 yapımı Last Tango in Paris, sinema tarihinin en çok tartışılan ve etkili filmlerinden biridir. Film, Paris'te tesadüfen tanışan, orta yaşlı Amerikalı dul Paul (Marlon Brando) ve genç nişanlı Jeanne (Maria Schneider) arasındaki tutkulu, anonim ve kuralsız bir ilişkiyi konu alır. İkili, isimlerini bile paylaşmadan, sadece fiziksel yakınlığa ve ham duygulara dayalı geçici bir sığınak inşa ederler. Paul, karısının intiharıyla derinden sarsılmış, acısını bu ilişkide boğmaya çalışan bir adamken; Jeanne ise hayatını keşfetmeye çalışan, geleneksel bir evliliğe hazırlanan ama içgüdülerinin peşinden giden bir kadındır.

Marlon Brando, Paul rolüyle sinema oyunculuğuna yeni bir derinlik kazandırmış, doğaçlama anları ve çıplak duygusal yoğunluğuyla unutulmaz bir performans sergilemiştir. Maria Schneider ise Jeanne karakterinin savunmasızlığını, merakını ve nihai isyanını güçlü bir şekilde yansıtır. Bertolucci'nin yönetmenliği, Vittorio Storaro'nun görüntü yönetimiyle birleşerek, Paris'in kasvetli apartmanlarını ve karakterlerin iç dünyalarını şiirsel bir dille yansıtır.

Last Tango in Paris, sadece bir cinsellik filmi değil, aynı zamanda yas, yalnızlık, özgürlük arayışı ve toplumsal normlara karşı çıkma üzerine derin bir psikolojik çalışmadır. Seyirciyi rahatsız eden, düşündüren ve tartışmaya zorlayan bu film, yetişkin izleyiciler için vazgeçilmez bir sinema deneyimi sunar. Orijinal dili ve Türkçe seçenekleriyle bu tartışmalı başyapıtı izlemek, sinemanın sınırlarını zorlayan bir yolculuğa çıkmak demektir.