I Can Only Imagine (2018), MercyMe grubunun tüm dünyada milyonlarca insana dokunan aynı adlı şarkısının arkasındaki gerçek ve ilham verici hikayeyi beyazperdeye taşıyor. Film, şarkının söz yazarı Bart Millard'ın çocukluğundan başlayarak, müzik kariyerinin zirvesine uzanan dokunaklı yolculuğunu konu alıyor. Bart'ın, alkol sorunu olan ve şiddet eğilimli babası Arthur ile olan zorlu ilişkisi, hikayenin kalbinde yer alıyor. Bu ilişki, affetmenin ne kadar zor ve dönüştürücü bir süreç olabileceğini gözler önüne seriyor.

J. Michael Finley, Bart Millard rolünde izleyiciyi derinden etkileyen bir performans sergilerken, Dennis Quaid ise pişmanlık ve değişim mücadelesi veren baba Arthur karakterini muazzam bir incelikle canlandırıyor. İkili arasındaki kimya, filmin duygusal ağırlığını başarıyla taşıyor. Yönetmenler Andrew ve Jon Erwin, Hristiyan temalı filmlerdeki deneyimlerini bu projeye yansıtarak, dini mesajları didaktik olmaktan uzak, samimi ve evrensel bir dille aktarmayı başarıyor. Görsel estetiği ve müzik kullanımıyla izleyiciyi hikayenin içine çekiyor.

I Can Only Imagine izlenmeli çünkü bu film, sadece bir müzisyenin başarı hikayesini değil, insan ruhunun dayanıklılığını, affetmenin iyileştirici gücünü ve umudun en karanlık anlarda bile nasıl yeşerebileceğini anlatıyor. Müzikseverler için bir şarkının doğuşuna tanıklık etmek, sinemaseverler için ise iyi oyunculuklar ve dokunaklı bir anlatı sunan bu film, aile bağları ve kişisel dönüşüm üzerine düşündürücü bir deneyim vaat ediyor. Türkçe dublaj seçeneğiyle de geniş bir izleyici kitlesine hitap ediyor.