Michael Haneke'nin 2017 yapımı 'Happy End' filmi, Calais yakınlarında yaşayan varlıklı ve görünüşte kusursuz bir Fransız ailesinin içten içe çürüyen dünyasını mercek altına alıyor. Ailenin inşaat şirketini yöneten Anne (Isabelle Huppert), babası Georges (Jean-Louis Trintignant), sorunlu oğlu Thomas (Mathieu Kassovitz) ve onun hasta annesiyle yaşamak zorunda kalan genç kızı Eve (Fantine Harduin) etrafında şekillenen hikaye, modern burjuvazinin ahlaki çöküşünü ve aile bağlarının kırılganlığını sert bir dille ele alıyor.

Haneke, karakteristik üslubuyla seyirciyi rahatsız eden ancak bir o kadar da düşündüren sahnelerle, teknolojinin yabancılaştırıcı etkisini (Eve'in sosyal medya paylaşımları üzerinden) ve sınıfsal ayrımları (aile şirketindeki göçmen işçiler üzerinden) işliyor. Oyuncu kadrosu, özellikle Isabelle Huppert'in soğuk ve kontrollü performansı ile genç Fantine Harduin'in ürkütücü masumiyeti, filmin kasvetli atmosferine güçlü bir katkı sağlıyor.

'Happy End', adının aksine mutlu bir son vaat etmiyor; bunun yerine, görgü kuralları ve refahın ardına saklanmış bir umutsuzluk, yalnızlık ve ahlaki boşluk portresi çiziyor. Haneke'nin önceki filmlerindeki temaları (ötekileştirme, şiddet, iletişimsizlik) sürdüren bu yapım, günümüz Avrupa'sına dair keskin bir sosyal eleştiri sunuyor. Yavaş tempolu anlatımı ve açık uçlu sahneleriyle izleyiciyi pasif alıcı olmaktan çıkarıp yoruma zorlayan bu film, çağdaş sinema severler ve Haneke hayranları için kaçırılmaması gereken, üzerine uzun uzun düşünülecek bir deneyim.