Federico Fellini'nin 1973 yapımı 'Amarcord', yönetmenin çocukluk anılarından ilham alan, komedi ve dramı ustalıkla harmanlayan bir sinema şaheseridir. Film, 1930'ların faşist İtalya'sında, Rimini'ye benzeyen bir sahil kasabasında geçer. Olay örgüsünden ziyade, bir dizi birbirine bağlı anekdot ve karakter portresi üzerinden ilerleyen yapım, kasaba halkının günlük yaşamına, absürt geleneklerine ve bireysel tutkularına odaklanır. Fellini'nin imzası olan büyük, unutulmaz karakterler (aşırı korumacı anne, hayalperest baba, şehvet düşkünü amca) ekrana hayat verirken, film hem kahkahalar attırır hem de derin bir melankoli ve özlem duygusu uyandırır.

Oyunculuk performansları, özellikle Magali Noël'in canlandırdığı, erkeklerin aklını başından alan Gradisca ve Bruno Zanin'in oynadığı ergen Titta, son derece doğal ve etkileyicidir. Fellini'nin yönetmenliği, gerçeküstü sahneler, görsel şölenler ve keskin toplumsal eleştirilerle doludur. Film, faşizmin gülünçlüğünü, cinselliğin keşfini ve topluluk bağlarını, şiirsel ve hiciv dolu bir dille anlatır.

Nostaljiyi ('Amarcord' lehçede 'hatırlıyorum' anlamına gelir) ve insan hallerini bu denli içten yansıtan 'Amarcord', sadece İtalyan sinemasının değil, dünya sinema tarihinin de kilometre taşlarındandır. Görsel zenginliği, mizah anlayışı ve duygusal derinliği ile izleyiciyi kendine hayran bırakan bu film, sinemanın anıları nasıl ölümsüzleştirebileceğinin kanıtıdır. Sanatını seven her izleyici için mutlaka görülmesi gereken bir başyapıt.