Werner Herzog'un 1972 yapımı 'Aguirre, der Zorn Gottes' (Aguirre, Tanrı'nın Gazabı), sinema tarihinin en unutulmaz ve sarsıcı macera filmlerinden biridir. Film, 16. yüzyılda Güney Amerika'nın balta girmemiş ormanlarında efsanevi altın şehir El Dorado'yu arayan İspanyol bir seferin trajik hikayesini anlatır. Klaus Kinski'nin canlandırdığı Don Lope de Aguirre karakteri, bu yolculuğun kalbinde yer alır; giderek artan bir megalomani ve çılgınlıkla, doğanın ve insanlığın sınırlarını zorlayan acımasız bir liderdir. Kinski'nin performansı, sinematik bir şok etkisi yaratan yoğun ve manyetik bir varlık sergiler.

Herzog'un yönetmenliği, filme belgeselvari bir gerçekçilik kazandırır. Peru'daki zorlu doğa koşullarında çekilen sahneler, seferin fiziksel ve psikolojik çöküşünü izleyiciye doğrudan hissettirir. Doğanın insan iradesine karşı amansız gücü, her karede kendini gösterir. Popol Vuh'un hipnotik müzikleri ise bu atmosferi tamamlayarak, izleyiciyi bir tür halüsinatif yolculuğa sürükler.

Film, sadece bir macera veya tarihi drama değil, aynı zamanda iktidar, delilik ve medeniyetin ilkel doğa karşısındaki çaresizliği üzerine derin bir meditasyondur. Aguirre'nin giderek soyutlanan ve kendi kurduğu krallıkta yalnızlaşan hali, insanlık durumuna dair evrensel sorular sorar. Bu nedenle 'Aguirre, der Zorn Gottes', sinema sanatının bir şaheseri olarak kabul edilir ve her film tutkununun izlemesi gereken bir yapımdır. Görsel gücü, oyunculukları ve felsefi derinliğiyle, izleyici üzerinde uzun süre silinmeyecek bir etki bırakır.